مرغانه جنگ

یکی از نمودهای فرهنگ مردمان گیلان زمین در بازیهای بومی-سنتی آنان تجلی می یابد. امروزه روز،مطالعه و ثبت و ضبط بازیهای بومی-محلی گیلان از اهمیت قابل توجهی برخوردار است چرا که با تهاجم مظاهر مدرنیسم و رشد و گسترش و فراگیری فناوریهای نوین، این بازیها رفته رفته در معرض فراموشی بلکه نابودی قرار گرفته اند.
بازی های بومی-محلی از آنجا که محصول ادراک و برداشت مردمان یک منطقه بوده اند در زندگی اجتماعی آنان نقش و کارکرد داشته اند و با شیوه های زندگی، رفتار و کردار و مناسبات فرهنگ قومی نواحی و مناطق مختلف ارتباط تنگاتنگ داشته و از عموم نهادهای اجتماعی تاثیر پذیرفته و متقابلا بر آنها اثر نیز نهاده اند.

 

یکی از بازیهای بومی-محلی گیلان، مرغانه جنگ است که در سال نو یا در مراسم عروسی انجام می شد. مرغانه جنگ به هم زدن دو تخم مرغ (یا تخم اردک) آب پز و به انتخاب بازیکنان به یکدیگر است. بازیکنی که تخم مرغ رقیب را بشکند برنده مسابقه خواهد بود. یکی از چیزهایی که قبلا به بچه ها عیدی داده میشد تخم مرغ بود. چون اکثر خانه ها مرغ نگهداری میکردند دادن تخم مرغ هم متداول بود و بچه ها یک بازی داشتند بنام مرغانه جنگ.
نحوه بازی اینطوری بود که تخم مرغ را در مشت خودشان نگه میداشتند و سر تخم مرغ را طوری تنظیم میکردند که با لبه بیرونی مشت مساوی باشد. یکی از دو طرف که در جریان قرعه کشی سنتی بازنده میشد می بایست با تخم مرغ یک ضربه به تخم مرغی بزند که داخل مشت قرار داشت.

 

هر کدام سرش ترک میخورد بازنده بود. تخم‌مرغ در باورهای بومی گیلکها، نشانه برکت و فراوانی و تداوم حیات و زندگی است. و بر همین اساس مطابق باورداشتهای عامیانه معتقد بودند که تخم‌مرغ شکسته شده باید توسط نوعروس یا زن باردار مصرف شود. به واقع یکی از بازیهای روستایی فراگیر در مناطق جنوب کاسپین هدیه دادن تخم مرغ های پخته شده و رنگی در مناسبت های مختلف است. اکثرا در عروسی ها و عید نوروز کوچکترها از میزبان تخم مرغ رنگی پخته شده هدیه میگرفتند.
از آنجا که تخم مرغ دو طرف دارد، بازی هم به دو گونه، سر به سر و یا ته به ته انجام می شود. در این بازی، نوک تیز تخم‌مرغ (سر) و انتهای پهن آن (ته) نامیده می‌شد. مرغانه جنگ به صورت سر به سر، ته به ته و گاه با توافق طرفین سر به ته و ته به سر انجام می‌پذیرد .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *