کشتی گیله مردی / جنگ تن به تن برای دفاع از گیلان

کشتی گیله مردی در فرهنگ و تاریخ گیلان پیشه ای کهن دارد و قدمیت آن به سالیان قبل حمله مغول ها به جنوب کاسپین میرسد . اقوام باستانی گیلانیان در گذشته بسیار جنگجو بودند و در مقابل پادشاه های مهاجم ایستادگی میکردند. آغاز پیدایش این کشتی حالات تدافعی و تهاجمی ارتش های گیلانیان و دیلمیان در برابر متجاوزان به این سرزمین بود. در زمان های گذشته این کشتی یک جنگ تن به تن واقعی بود و حریفان  برای خاک کردن یکدیگر از انگشت در چشم حریف زدن، پیچاندن دست و پا و ضربه های کاری زدن، کوتاهی نمی کردند. و در عصر مغول برای مقابله با آنها این ضربه ها متداول بود. این کشتی با تمام اختصاصاتش و ضربه هایش در تمام جنوب کاسپین کشتی گیله مردی  خوانده شده است و به مرور زمان به صورت حرکات نمایشی و مسابقه های نمایشی در آمده است و اکنون هم در مراسم ها و جشن ها و فراغت  انجام میشود.
 
زمان برگزاری موشتی کوشتی از زمان خوشه برآوردن شالیزارها، تا هنگامی بود کهباران های موسمی امکان برگزاری آن را ناممکن می کرد. این کشتی جزو مراسم بسیاری از عروسی ها، جشن ها یخرمن، شیلان کشی ها، اعیاد مذهبی و پذیرایی از پادشاهان وامیران بود.
در گذشته به هنگام آغاز مسابقات سالانه ی کشتی گیله مردی، که ابتدا در روستاها و بخش ها و شهرها و شهرستان ها و آن گاه به صورت بزرگتر و بیشتر اوقات بین گیلان و مازندران انجام می شد، یکی دو روز پیش تر از موعد مسابقه، ساز و نقاره می زدند تا دوست داران این ورزش را به دیدن آن دعوت کنند. کشتی گیله مردی را دز گذشته موشتی کوشتی (کشتی به همراه ضربات مشت) می گفتند و این از ویژگی های کشتی گیله مردی بود که در قالب ورزشی ( سنتی) نبرد تن به تن را بدون توسل به حربه ی سرد به جوانان زورمند می آموخت و در حقیقت نوعی ورزش رزمی شمرده می شد که در سرزمین ما رایج گشته بود.
 
در موشتی کوشتی، کشتی گیله مردی اصیل، مشت و سیلی زدن نیز متداول بود و گاه به دو صورت (بزن و نزن) اجرا می شد. رسم نزن آن بیشتر در کشتی گیری جوان ترها تونگوله ها متدوال بود و پهلوانان کارکشته و با تجربه که فنون کشتی گیله مردی را به درستی آموخته بودند، با مقررات ویژه ای از مشت و سیلی برای پرت کردن حواس حریف، بهره می بردند و تا طرف مقابل، می خواست خود را در برابر ضربه های حریف جمع و جور کند، به طریقی از کاردخود غافل می ماند و در چنگ حریف گرفتار می شد، بسیار اتفاق می افتاد، کشتی گیری که با اولین ضربه ی مشتف تعادل خود را از دست می داد، با پشت پای محکم حریف، دستش به زمین می رسید و می باخت.
 
متاسفانه ما به جای آن که ورزش های سنتی خود را رونق بدهیمف امروزه ورزش های رزمی دیگر را جانشین آن کرده ایم و کشتی گیله مردی را از روال سنتی اش و فضای باز و آزاد و به داخل فضاهای سرپوشیده ی ورزشی آورده و به اصطلاح آدابته اش کرده ایم. ولی کشتی گیله مردی جزئی از میراث فرهنگی به حساب می آید که باید به همان صورت سنتی و اصیل خود اجرا شود. برگزاری این کشتی، بدون در نظر گرفتن وزن و سن و سال است. در میدان کشتی، مبارز طلبیدن، فرصت استراحت خواستن از حریف، در آغاز مبارزهف راه رفتن با حرکات موزون و بر هم زدن دو دست از ویژگی های کشتی گیله مردی است. داور کشتی، فقط به عنوان ناظر بر انجام مسابقه و فنون و پیشگیری ازخطای حریفان در میدان حضور می یابد. هر جوان زورمند لایقی می تواند، با تجربه ترین و پیش کسوت ترین کشتی گیر را که پیراهن از تن در آورده و آماده ی نبرد در میدان است، به هماوردی برگزیند، گرچه نصف وزن او را هم نداشته باشد و این امر موجب تشویق جوانان به دلاوری است، زیرا که درمیدان نبرد واقعی نیز هماوردان، این گونه مشخصان را در نظر نمی آورند.

یک دیدگاه در “کشتی گیله مردی / جنگ تن به تن برای دفاع از گیلان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *