یک ترانه گیلکی با گویش تنکابن

شهرستان گیلک نشین تنکابن حائز بخش قابل توجهی از فرهنگ مردمان گیلک زبان است فرهنگ عامیانه محلی و فولکلور رایج در این منطقه حائز ارزش والایی در حوزه فرهنگی گیلک زبانان به حساب می آید در زیر یکی از ترانه های محلی و فولکلوریک رایج در این منطقه درج می گردد:

 

کوبتر، کوبتر کوجه نیشتی
حاجی خانه سرنیشتی
حاجی کیجا نام چی با
شاه زاده یا ماه زاده
یه مشت میج مره هدن
بابر دریا آوهدن
دریا زغال مقال
می برار صاحب کمال
صاحب کمال رشتی
سرخˇ گلی بکشتی
سرخˇ گلی گرانه
مثال زعفرانه
زعفران فروش بمرده
آوچالˇ دل دمرده

 

برگردان:
کبوتر، کبوتر کجا نشستی؟‍ سرخانه حاجی نشستی؟دختر حاجی، نامش چه بود؟ شاهزاده یا ماهزاده؟ یک مشت کشمش به من بده ببر دریا در آب دریا بینداز دریا طوفانی است برادرم صاحب کمال است صاحب کمال رشتی، گل سرخ را کاشتی؟ گل سرخ، گران است(ازگرانی) مانند زعفران است زعفران فروش مرده، در چاه آب افتاده

 

-برای اطلاع بیشتر راجع به ادبیات عامیانه تنکابن، رجوع شود به کتاب (فرهنگ مردم تنکابن) اثر مصطفی خلعتبری که در سال ۱۳۸۷ توسط نشر پادینه منتشر شده است.

یک دیدگاه در “یک ترانه گیلکی با گویش تنکابن

  • دی ۳۰, ۱۳۹۲ در۱۱:۵۰ ق.ظ
    پیوندیکتا

    عالی

    ناصر وحدتی خؤند:
    کفتره کفتره کؤر نیشتی؟
    می کل انگشت سر نیشتی
    🙂

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *